Wenecja

WENECJA

To jedno z tych fascynujących miejsc w Europie, które jeśli dasz mu szansę pokaże Tobie swoje wyjątkowe oblicze i możliwe, że wyjedziesz z tego miejsca zauroczony. Ja będąc tam kilkukrotnie za każdym razem wyjeżdżając z Wenecji już planowałem kiedy tam wrócę, aby poczuć ponownie klimat tego miasta.

Pierwszy mój wyjazd do Wenecji był kiedy byłem jeszcze nastolatkiem i moje nastawienie było jak dużej większości turystów: przereklamowane miejsce. Tak myślałem do czasu kiedy faktycznie stanąłem na Palcu Św. Marka i następnie przeszedłem się wąskimi uliczkami. To miejsce mnie urzekło

Co zatem zobaczyć (nawet jeśli masz tylko jeden dzień), aby poczuć choć namiastkę magii jaką ma Wenecja? Przechadzając się lub płynąć kanałami możemy poczuć historię tego absolutnie unikatowego miejsca. Każdy krok, budynek, wąska uliczka to inne, niezapomniane doświadczenie. Zachęcam Cię zatem do zapoznania się z kilkoma moimi podpowiedziami co koniecznie musisz zobaczyć.

Wg mnie zwiedzanie Wenecji warto rozpocząć wcześniej i w tygodniu, bądź dopiero w porze obiadowej, bo wtedy jest mniejszy ruch. Chociaż pamiętaj, że Wenecja jest zawsze obleganym miastem, niezależnie od pory roku (w miesiącach lipiec, sierpień i wrzesień szczególnie).

Jeden dzień na zwiedzanie tego miasta to trochę mało. Na obejrzenie przynajmniej najważniejszych zabytków trzeba co najmniej 2-3 dni. Mimo to większość z turystów wpada tutaj na jeden dzień, dlatego warto przede wszystkim zobaczyć:

 Bazylikę Św. Marka (Basilica San Marco);

 Plac Św. Marka (Piazza San Marco);

 Pałac Dożów;

 Campanile;

Chociaż jak dobrze zaplanujesz sobie wędrówkę lub przejażdżkę kanałami zobaczyć możesz naprawdę dużo.

Ale do rzeczy. Tzw. must have to:

Plac Św. Marka (Piazza San Marco)

Bazylika Św. Marka. Najcenniejszy i najwspanialszy zabytek sakralny Wenecji, obiekt zachwytu znawców sztuki i rzesz turystów z całego świata. Sławny dzięki swej oryginalności, historii, pięknu i bogactwu artystycznemu. Bazylika św. Marka, zbudowana została 1000 lat temu. Mieszczą się tam szczątki patrona miasta św. Marka Ewangelisty przywiezione tu przez kupców weneckich w 828 roku z Aleksandrii w Egipcie. Sanktuarium bogate jest w dzieła sztuki wschodniej, które gromadzone były tu przez wieki. Architektura świątyni i wnętrza, sprawia, że kościół Św. Marka jest dziełem jedynym w swoim rodzaju w Europie łacińskiej i jednocześnie tak doskonałą w formie enklawą architektury bizantyńskiej we Włoszech. Jego wnętrze zachwyca przepychem, a znajdujęce się wewnątrz elementy wyposażenia zachwycają pięknem i kunsztem wykonania. Jednym z najważniejszych elementów jest Złoty Ołtarz, krucyfiks Capitello del Crocifisso, dwie ambony, poza tym na uwagę zasługuje kamienna rzeźba tetrarchów z IV wieku, a także zdobiące całość wnętrza mozaiki.

Dzwonnica San Marco. Jej budowę rozpoczęto w 900 r., ale w 1902 r. runęła i została starannie odbudowana. Twórcą renesansowej logetty był w 1540 r. Sansovino. Można dostać się na nią windą.

Pałac Dożów (Palazzo Ducale) jest perłą architektury Wenecji. Był on rezydencją dożów i siedzibą władz Wenecji. Zbudowany w stylu weneckiego gotyku, z licznymi koronkowymi łukami robi wrażenie budowli niezwykle lekkiej. Na szczególną uwagę zasługują Złote Schody, Sala Wielkiej Rady, Schody Gigantów. Budowla ta powstała na miejscu bizantyjskiego zamku w 814 r. i od tego czasu wiele razy przebudowywano ją, dodając nowe elementy w różnych stylach. Dzisiaj Pałac Dożów to trzykondygnacyjny budynek z renesansowym dziedzińcem i arkadowymi, pięknymi loggiami. W środkowej części budowli, pomiędzy oknami umieszczono płaskorzeźby nawiązujące do wystroju architektonicznego Porta della Carta. Skrzydło budowli ciągnące się wzdłuż kanału Pałacowego łączy Most Westchnień z budynkiem nowego więzienia. Budynek zachwyca gości rozbudowaną i bogato zdobioną fasadą, znajduje się w Wenecji przy palcu św. Marka i jest jednym z żelaznych punktów zwiedzania tego miasta.

Wieża zegarowa znajduje się przy placu św. Marka w Wenecji. Zaprojektował ją Mauro Codussi. Została zbudowana w latach 1496 – 1506 obok budynku Starej Prokuracji (do 1499 ukończono część środkową, boczne dobudowano siedem lat później). Na szczycie wieży umieszczono dwa posągi Maurów uderzających co godzinę w dzwon. W wieży umieszczono mechanizm zegara astronomicznego. Pokazuje on nie tylko godziny ale także pory roku, fazy księżyca i położenie słońca w kolejnych znakach zodiaku.

Most Westchnień (Ponte dei Sospiri) – to jeden z najbardziej znanych mostów w świecie, zaprojektowany został przez Antoniego Contino, jego budowę ukończono w 1614 roku. Most łączy I piętro Pałacu Dożów z sąsiednim więzieniem, zawieszony jest nad Kanałem Pałacowym. Konstrukcja ta miała ułatwić połączenie obradującego w Pałacu Dożów Trybunału Kryminalnego z więzieniem. Dawniej mostem tym prowadzono skazańców, którzy, tak jak piszą poeci, wzdychali za utraconą wolnością i często po raz ostatni spoglądali z tego mostu na „wolny świat”. Wnętrze mostu obejrzeć można wchodząc od strony Pałacu Dożów. Z zewnątrz dobrze widoczny jest z Ponte della Paglia. Można również przepłynąć pod mostem wynajętą gondolą.

Prokuracja – są to dwa budynki: Prokuratura Stara i Prokuratura Nowa utytułowane wzdłuż placu Św. Marka. Stara Prokuratura wzniesiona została w XII wieku i tu znajdowały się apartamenty najważniejszych w Wenecji Prokuratorów. W XVI wieku budynek przeszedł gruntowny remont. Ze starego budynku pozostawiono 50 arkad, na których postawiono Pietro. Aktualnie na parterze znajdują się liczne sklepiki i kawiarnie. Jedną z najsłynniejszych jest Caffe Lavena, otwarta około 1750 roku, było to ulubione miejsce kompozytora Ryszarda Wagnera. Budynek Nowej Prokuratury wybudowany został w latach 1582 – 1640, na wzór starego budynku. Pierwotnie w budynku miały mieścić się urzędy prokuratorskie, ale w czasach Napoleona znajdowała się tu siedziba gubernatora napoleońskiego, a potem austriackiego. Po zjednoczeniu Włoch w budynku rezydowali królowie. Aktualnie znajdują się tam apartamenty prezydenckie. Na parterze budynku, pod arkadami można wypić aromatyczną kawę w najstarszej kawiarni w Wenecji. Kawiarnia ta nazywa się Caffe Florian, założono ją 29 grudnia 1720 roku. Budynki obu Prokuratur połączone są ze sobą skrzydłem Ala Napoleonica, które wybudowane zostało na polecenie Napoleona, również w stylu klasycystycznym, w miejscu dawnego kościoła San Giemianino.

Most Rialto (Ponte di Rialto) jest masywną i dostojną budowlą należącą do najbardziej charakterystycznych zabytków Wenecji. Most opiera się na jednym luku, który wznosi się 7,5 m nad lustrem wody. Prowadzą przezeń trzybiegowe schody, z których środkowe otoczone są sklepami złotniczymi i z pamiątkami. Ze szczytu roztacza się wspaniały widok na obie strony Kanału. Jest to najstarszy most wenecki. Przed nim istniał most drewniany, w części środkowej zwodzony, który zawalił się pod ciężarem zgromadzonego tłumu. Dzisiejszy most budowano w latach 1588-1591, ma 28 metrów dlugości

Kanal Grande. Kanał został zbudowany w XV wieku i łączy wenecką lagunę (Piazzale Roma przy dworcu kolejowym) z kanałem św. Marka (Canale di San Marco), przy Piazzetta di San Marco. Wzdłuż jego brzegów powstały liczne, znane budowle z fasadami skierowanymi w stronę wody, które można podziwiać podczas wycieczki gondolą albo tramwajem wodnym.

Bazylika La Salute – bazylika usytuowana jest nad Kanałem Grande, w pobliżu budynku morskiej komory celnej. Wybudowana została jako wotum wdzięczności po zakończeniu epidemii dżumy, według projektu Baldassare Longhena. Prace budowlane trwały w latach 1631 – 1681. Konsekrowano ją 9 listopada 1687 roku. W świątyni znajdują się obrazy Tycjana, na przykład obraz ołtarzowy– Święty Marek na tronie wraz ze świętymi Kosmą, Damianem, Sebastianem i Rochem, a także obrazy innych wybitnych malarzy włoskich, przeniesione z kościoła Św. Ducha. Co roku, w dniu 21 listopada, w kościele tym odbywa się procesja dziękczynna za zdrowie mieszkańców miasta. Procesja prowadzona jest po specjalnym pontonowym pomoście, z placu Św. Marka, przez Kanał Grande, aż do Bazyliki La Salute. (WIDAĆ Z KANAŁU !!)

Ca’ Pesaro – jest to jeden z największych pałaców w mieście. Wybudowany został w latach 1628 – 1710, na polecenie rodziny Pesaro, według projektu Baldessarre Longhena. Pałac powstał w miejscu, gdzie wcześniej znajdowały się trzy inne budynki. W 1902 roku wewnątrz Ca’ Pesaro mieści się Muzeum Sztuki Współczesnej. (WIDAĆ Z KANAŁU!! )

Palazzo Grassi – pałac wybudowany został w 2 połowie XVIII wieku na zlecenie bolońskiego rodu Grassi. Architektem nadzorującym pracę był Giorgio Massari. Przez pewien okres czasu budynek był własnością koncernu FIAT, wtedy urządzano tam liczne wystawy sztuki. W 2004 roku pałac wszedł w posiadanie miasta Wenecja, z przeznaczeniem na kasyno. (WIDAĆ Z KANAŁU !!) Czaszka

Bazylika Św. Jana i Pawła. W XIII w. dominikanie otrzymali od doży Jacopa Tiepola teren, na którym w 1360 r. rozpoczęli budowę kompleksu budynków. Bazylikę poświęcono w 1430 r. Pod koniec XV w. rozpoczęto przebudowę fasady, skupiając się przede wszystkim na bogatym portalu. Świątynia stała się miejscem pochówku dożów i patrycjuszy weneckich. Znajduje się w niej również poliptyk G. Belliniego, obrazy P. Veronese i liczne nagrobki. Do kościoła przylega renesansowa fasada szpitala Scuola di S. Marco.

Aha zapomniałbym przeznacz chwilkę czasu na podziwianie (a może i zakup) przepięknych masek. Można je znaleźć prawie na każdym rogu na straganach lub tych klimatycznych, małych sklepikach. Różnorodność wykonania, rzeźbienia, kolorystyka, wielkość mogą przyprawić o „ból głowy”. Historia noszenia i wykonania masek to odrębna, ciekawa opowieść i nie mniej fascynująca jak sama Wenecja. Myślę, że każdy znajdzie coś dla siebie, a wybór pomiędzy prostymi maskami, a maskami komicznymi, czy bogato zdobionymi złotem lub piórami to nie lada wyzwanie.

#Wenecja #Włochy #Italy #kierunekeuropa #podróże #wypoczynek #klimatycznie